Na een lange winter leek het weer begin mei omgeslagen. Maar eind mei liepen we weer met jassen aan. Om ze de volgende dag weer uit te doen. En weer aan, en weer uit.
Erg wisselvallig dus. Maar het kon erger. Wekenlang regen bijvoorbeeld. Dat de aardappelen rotten in de grond. Dat je van ellende een last-minute all-inclusive boekt naar Turkije of Egypte.
Een harde kern van mensen is de winter door routineus iedere zondag vanaf de Knsmlaan naar de Beemster gegaan.
Iedere week hebben we kunnen werken, een uitzondering daargelaten. Dan was het weer echt te slecht. Wat hebben we zoal gedaan sinds januari 2013:
- De grond bij de insectentuin is opgehoogd met grond en zand,
- Er is een vijver aangelegd,
- Er is een egelburcht aangelegd,
- Plantjes in bomen opgehangen,
- Muurtjes gemaakt met opgestapelde stenen
- Ontwerpen gemaakt voor insecten- en moestuinen,
- Bomen omgezaagd en takken afgezaagd,
- Een stuk weiland omgevormd tot moestuin,
- Gefreesd, ontworteld, gespit, gemest, gezaaid, geplant, verplant, aangeaard, gemaaid en gewied,
- De bijenmarkt in Midden-Beemster bezocht,
- De kas is operationeel gemaakt,
- De aardbeien kregen een beschermnet,
- Een verjaardagsfeestje gevierd,
- Een huisdier gecremeerd,
- Gefotografeerd en gefilmd.
Wat hebben we gezien (en vervolgens kunnen herkennen):
- Een koppeltje bergeenden besloot te gaan broeden in de egelburcht. Erg schuwe dieren die steeds voor ons wegvluchtten. De eieren zijn toch uitgekomen.
- Een enorm dikke gans die wekenlang in zijn eentje in het weiland zat,
- Een nestje merels met twee jongen in de schuur,
- Nest met eendeneieren,
- Konijnen en hazen (ook dode),
- Steenhommels op de bloeiende bieslook (en een enkele akkerhommel).
Het blijft een fascinerend avontuur. Niet alleen voor senioren zoals wij. Ons jongste stadsboerinnetje moet nog leren lezen.
Jeannette.
Naaldbomen herkennen op deze bomensite is een fotografische manier om een bomen te determineren